Tindur 6 - Skaršshyrna og Heišarhorn 3. nóvember 2007

Žrettįn toppfarar įsamt  fjallaleišsögumanninum Jón Gauti gengu į sjötta tindinn, Heišarhorn og Skaršshyrnu į Skaršsheiši laugardaginn 3. nóvember 2007.

Vetrarfjallamennska beint ķ ęš og heimskautafķlķngur į toppnum!

Į sama hįtt og Syšsta-Sśla kenndi okkur allt um rokiš... gaf Skaršsheišin okkur innsżn ķ hvaš žaš er aš ganga ķ hörkufrosti, fljśgandi hįlku og blindbylsžoku žó ekki sé nema um nokkra hrķš...

Augnhįr, augabrśnir og skegg ķ klakaböndum... fatnašur hrķmašur... myndavélin kapśtt... fingur stiršir af kulda... og nestiš frosiš... sjį góša sżnimynd af Stefįni hér sķšar!

Mętingin ķ žessa tindferš var dręmari en įšur og lék žar m. a. hlutverk hve margir fastagestir ķ tindferširnar voru erlendis eša vant višlįtnir.

Einnig er žaš stašreynd aš žaš er erfišast aš koma sér af staš į žessum įrstķma og fram ķ janśar, en eins og alltaf er manni veršlaunuš eljan...

Mašur sér aldrei eftir žvķ aš banka upp į hjį ķslensku fjalli og žaš įtti svo sannarlega viš um žį sem męttir voru žennan laugardag, žrįtt fyrir slyttingslegt og frįhrindandi vešur sķšust vikur ķ loftum, lįši og kortum.

Sameinast var ķ bķla ķ Įrthśshöfšanum eins og vanalega kl. 8:00 og var sérstaklega góš stemmning ķ hópnum į bķlastęšinu ķ morgurrökkrinu.

Morgunsólarrošinn ķ austri lofaši okkur žvķ aš žaš kęmi dagur og viš furšušum okkur į vešurblķšunni og vonušum aš vešurhamurinn sem var ķ spįkortunum myndi ekki nį ķ skottiš į okkur į heišinni...

Viš ętlušum sko aš klįra žetta įšur en hann skylli į, meš "mešbyrinn" (betra vešur) ķ farangrinum, hann er oršinn fastagestur ķ göngunum hjį okkur og klikkar ekki...

Ekiš var um Vesturlandsveg aš bęnum Efra-Skarši og bķlum lagt efst viš sumarhśsin ķ fjallshlķšum, en bóndinn į bęnum var fljótur aš grķpa ķ skottiš į okkur.

Ekki reyndumst viš žó vera veišimenn į ferš eins og hann grunaši og hlaut för okkar žvķ blessun hans alla sem var gott, alltaf betra aš vera ķ sįtt og samlyndi viš heimamenn og umhverfiš, hvar sem mašur er staddur ķ sveitinni.

Tungukambur hér framundan.

Vešriš žennan dag var mjög gott eša logn og svalt um morguninn, bęši ķ bęnum og viš fjallsrętur ķ upphafi göngunnar.

Samkvęmt vešurstofunni var hitinn um 1 - 2°C og oršiš SA13 m/sek žegar leiš aš hįdegi meš nokkurra grįšu hlżjindum.

Lagt var gangandi af staš kl. 9:19 og gengiš um möl og mosa en fljótlega komiš aš snjólķnu og klakahröngl ķ jöršu.

 

 

Skyggni var gott til sušurs og mį hér ofar sjį Akrafjalliš til hęgri og Mišfellsmśla vinstra megin meš vestari hluta Esjunnar ķ bakgrunni.

Hęš yfir sjįvarmįli var um 119 m viš upphaf göngunnar og voru menn vel gps - gręjašir ķ žessari ferš sem kom sér mjög vel.

Žvķ žį var hęgt aš bera saman tölur og tryggja aš viš vęrum į réttri leiš žegar žokan umlukti okkur ķ efri hlķšum og viš sįum Heišarhorniš hvergi nema ķ huganum og į kortunum...

Gengiš var jafnt og žétt inn eftir Skaršsdal og var yfirferšin nokkuš rösk, sterkur hópur į ferš og öllu vanur.

Śtsżniš til noršurs var glęsilegt aš Skaršshyrnu en žokuslęša lęddist um į toppi hennar og ekki sįst til Heišarhorns noršar og innar į heišinni fyrir žoku.

Gengiš var upp meš gili Skaršsįrinnar og Jón Gauti stefndi į aš ganga meš hópinn austur upp meš hrygg hyrnunnar (burstin hęgra megin į mynd) og žašan noršaustur į Heišarhorniš ef fęrš og skyggni gįfu svigrśm til žess.

Létt var yfir mannskapnum žennan morgun og ólķkt skemmtilegra aš ganga fyrstu kķlómetrana ķ logni og rólegheitum, en ekki hķfandi roki eins og į sślunum fyrir mįnuši sķšan.

Gylfi, Kristķn Gunda, Halldóra Įsgeirs, Hrönn, Halldóra Žórarins, Stefįn og Jón Ingi aš hlusta į gönguplan leišsögumannsins.

Jón Gauti reyndist okkur vel ķ žessari ferš sem endranęr og męddi talsvert į honum žegar ofar dró viš aš spora śt leišina ķ glerharšri snjófönninni og eins į nišurleišinni žegar svellhįlt var nišur af Heišarhorni og hann bjargaši einum félaganum į flugi nišur.

Örn, Soffķa og Ķris Ósk lķka aš hlusta...

 

.

Žar sem hópurinn var ekki stęrri en žetta var eingöngu einn leišsögumašur meš aš sinni.

Hópurinn er oršinn hęndur aš žessu góša teymi, Gušjóni og Jóni Gauta og gętti žvķ talsveršs saknašar ķ garš Gušjóns.

Ekki er hęgt aš gera upp į milli žessara tveggja manna žvķ betri menn er vart mögulegt aš hugsa sér til leišsagnar į fjöllum en žessa tvo.

Vonandi koma žeir meš okkur į sem flesta tinda nęstu mįnuši og helzt į Hvannadalshnśk... žeir eru oršnir hluti af hópnum.

Halldóra Žórarins, Kristķn Gunda, Gylfi Žór, Soffķa, Örn, Halldóra Įsgeirs og Roar fóta sig mešfram Skaršsįnni.

.

Framar voru svo Jón Gauti, Jón Ingi, Stefįn, Hjörleifur, Hrönn og Ķris Ósk.

Sem fyrr hefur veriš sagt er kostur minni hópa eins og ķ žessari ferš sį, aš žį žéttist hópurinn betur og spjallar saman ķ meiri nįnd.

Hann veršur eins og ein heild ķ įkvešnu samhengi meš eitt slįandi hjarta į göngunni.

Dalsbotninn var fallegur og fossinn innst ķ gilinu gaf umhverfinu sérstakan blę.

Svona stašir hafa heildręnt eša nokkurs konar sjįlfstętt yfirbragš og eru sér heimur śt af fyrir sig.

Mašur fęr strax į tilfinninguna aš hér meš gangi mašur ekki į eigin forsendum heldur žess sem fyrir er... landsins undir fótum og allt um kring...

Heišarhorniš sem beiš handan Skaršshyrnu var enda meš öšrum hętti en vešurblķšan nešar hlķša... og lét okkur sko ganga į sķnum forsendum...

Ķ botni Skaršsdals var fariš yfir Skaršsį tiplandi į steinum sem voru flughįlir og geršu okkur erfitt um vik aš komast žurr yfir.

Enginn datt žó ķ įnna sem hefši kannski veriš skondiš aš sumri til, en žennan dag mįtti enginn vera blautur ķ mannskašavešrinu į toppnum sem viš höfšum ekki hugmynd um enn sem komiš var...

Leišsögumašur handlangaši menn yfir sem endranęr.

Žarna rifjašist upp meš manni saga hans foršum žegar hann kolféll ķ įnna ķ upphafi margra daga bakpokagöngu ķ óbyggšum...

Ekki notalegasta uppįkoman sem hęg er aš hugsa sér į fjöllum...

.

Halldóra Įsgeirs meš Esjuna og Hvalfjöršinn ķ bakiš og heišina undir fótum frįum og framundan sér.

Reynslumikil fjallakona  sem fékk višbót ķ sarpinn sinn sķšar žennan dag į svellhįlli nišurleišinni um snjófönnina į Heišarhorni...

Snjólķnan sést hér glögglega og er alltaf jafn merkilegt aš upplifa žessi snöggu vešrabrigši og breytingar į fęrš og hitastigi žegar ofar dregur į hįlendinu.

Meš hękkandi metrum yfir sjįvarmįli fór hįlkan aš segja til sķn og var bęši grjót og möl steypt saman ķ einu samsęrislegu svelli upp meš hlķšinni gegn okkur göngumönnunum sem skildum ekkert ķ žessari erfišu fęrš ķ saklausri brekkunni.

Ekkert hald var ķ jaršveginum, nema jś frosnum mosanum og frešnu grasinu į stöku staš.

Hér reyndi žvķ į grófleika skósólana žegar ekkert nema snjór og svellkalt grjót beiš okkar enn ofar og mašur reyndi aš halda sér į fótunum eins og belja į svelli...

Hallinn var talsveršur į leišinni upp Skaršshyrnuna og notušum viš žyngdarafliš til aš skorša fętur milli steina og renna ekki nišur.

Žaš var sérstakt aš ganga viš žessar ašstęšur, į breyttum forsendum meš lķtiš hald undir fótum,  daušfeginn aš geta neglt sér nišur ķ haršan snjóskafl ef hann baušst til aš nį taki į nęsta skrefi...

.

Besta gripiš var ķ snjónum sem sporašur var śt af fyrstu mönnum og hogginn meš ķsexinni af Jóni Gauta žegar žess žurfti.

Hópurinn gekk žéttur sem ein heild žarna upp og lét sér fįtt um finnast annaš en aš komast alla leiš... žetta var nż og skemmtileg įskorun sem krafšist žolinmęši og žrautsegju.

Viš vorum sammįla um žaš aš lofthręšslan myndi gera vart viš sig hér hjį žeim sem mest žurfa viš hana aš glķma, žvķ žaš var ekkert žęgilegt aš standa ķ einu skrefi og geti sig hvergi hręrt fyrir hįlku.

"Akrafjall og Skaršsheiši eins og fjólublįir draumar... ekkert er fegurra en vorkvöld ķ Reykjavķk..."

Akrafjalliš til hęgri... einn af tindunum į nęsta įri.

Og svo Kerhólakambur til vinstri sem bķšur okkar 1. desember eftir mįnuš ķ enn meiri vetri og skammdegi...

Žaš veršur jólaleg tindferš sem Jón Gauti fullyrti aš yrši nęgilega krefjandi fyrir žennan hóp.

Hóp sem sjóast svo hratt aš Hvannadalshnśkur veršur bara enn einn tindurinn ķ safniš af mörgum krefjandi eins og žessum žennan dag.

Mynd frį Roar:

Soffķa fremst og svo Kristķn Gunda, Gylfi, Hrönn, Hjörleifur og Bįra. Halldórurnar bįšar ķ hvarfi af hinum.

Rennandi eitt skref aftur į bak fyrir tvö skref įfram eša tvö skref aftur į bak fyrir hvert eitt upp... stundum fannst manni žaš allavega... en žetta var ósköp saklaust ennžį...

Į stundum gekk žetta anzi hęgt fyrir sig og ekkert aš gera nema feta sig upp ķ rólegheitum og vera žakklįtur fremstu mönnum sem hömušust viš aš spora fyrir eftirbįtana...

"...allir aš stķga vel ķ hvert spor fyrir nęsta mann..."

Mynd frį Roar:

Jón Gauti hér vopnašur ķsexi gegn gallhöršum snjónum.

Skaflarnir voru svo sem ekkert aš gera okkur žetta of aušvelt uppgöngu, en žeir voru fżsilegri kostur en glitrandi frosiš grjótiš, žar sem allavega var hęgt aš höggva sig nišur ķ snjóinn.

Stefįn fylgir honum fast į eftir og dżpkar sporin fyrir žį sem į eftir komu.

Sumu er ekki hęgt aš nį į mynd...

halla...
hįlku...
śtsżni...
kulda...
vindi...
frķsku fjallalofti...
kynjamyndum hįlendisins... glešinni og sigrinum innra meš manni ķ mišri fjallshlķš...

...bara ekki hęgt aš lżsa...

...veršur aš vera į stašnum og
upplifa andartakiš...

Mynd frį Roar:

Hjörleifur giskaši į 40 - 45% halla į tķmabili ķ žessu klöngri og žaš var örugglega nęrri lagi.

Viš tókum vel į žvķ į žessum kafla upp Skaršshyrnuna og hópurinn bliknaši ekki.

Hękkunin var aš mestu ķ höfn meš žessu žar sem sķšar var meira aflķšandi efst aš hyrnunni og aš Heišarhorni.

Žarna tókum viš smį pįsu og skiptum śt fötum eftir žörf og nestušum okkur ašeins fyrir restina į fyrri toppinn.

Śtsżniš enn til stašar ķ sušur en žokuslęšan lęddist um fyrir ofan og vildi ekkert sżna til noršurs.

Žjįlfari datt beint į afturendann (NB ķ kyrrstöšu) viš myndatökuna žarna, slķk var hįlkan og voru menn dettandi öšru hvoru alla žessa ferš.

Mašur hętti sér varla śt į steinana, žeim var bara alls ekki treystandi, eins skrķtiš og žaš var nś fyrir jafn stamt fyrirbęri og grjót og möl svona bjartari hluta įrsins.

Lokakaflinn upp Skaršshyrnu skįnaši lķtillega ķ restina en žokan fór aš umlykja okkur žegar žarna var komiš og śtsżniš hvarf sjónum žar meš.

Toppfķlķngurinn męttur į stašinn meš sķna umgjörš,reglur og forsendur... žoka, vindur, kuldi...

Žaš er kalt į toppnum!

Leyndardómsfullt og torkennilegt varš umhverfiš og ķsingin kom meš žokunni žegar blįsturinn tók viš af logninu.

Ekki mįtti dragast mikiš aftur śr į köflum ķ žessari hęš žvķ žokan lęsti klónum fljótt ķ nęsta mann.

Komin į Skaršshyrnu:

Ķ hįlku og vaxandi kulda ķ 964 m hęš,
hękkun upp į
843 m og
4,3 km aš baki  į 2:28 klst.

 

Ķris ósk ķ forgrunni, ein fimm toppfara (aš meštöldum žjįlfurum) sem toppaš hefur alla tindana frį upphafi og į öll fjórtįn ęfingafjöllin aš baki...

Geri ašrir betur...

jMynd frį Jóni Gauta:

 

Hjörleifur, Örn, Hrönn og Soffķa į toppi Everest... nei, bara Skaršshyrnu į Ķslandi ķ žetta skiptiš... Everest er aušvitaš į listanum... en ķ hvaša lķfi žaš veršur, veit nś enginn...

Frįbęr mynd og spennandi aš ganga į žessar slóšir aftur nęsta sumar ķ betra skyggni.

Kannski fer um mann af tilhugsuninni um hvernig viš vorum žarna ķ roki og hįlku, žoku og kulda...

Eitt er vķst aš manni žykir vęnt um fjöllin sem mašur gengur į, žau verša vinir manns ķ hjartanu... bönd sem myndast viš aš upplifa margar, ólķkar tilfinningar į fjallinu svo komin er sameiginleg reynsla sem tengir mann viš viškomandi fjall.

Mašur er ekki samur eftir svona göngu og fjalliš er ekki žaš sama ķ huga manns eftir svona göngu.

Dow Jones og Nasdaq vķsitölur hafa ekki einu sinni kaliber til aš męla žess konar veršmęti...

Hengilflugiš ofan af Skaršshyrnu var huliš okkar sjónum en žetta blasti viš meš smį innliti nišur eftir brśninni śt ķ tómiš...

Žetta var hamraveggurinn sem gnęfši yfir okkur ķ upphafi göngunnar ķ heišarhlķšum (mynd nr. 7).

 

Af Skaršshyrnu var gengiš noršur yfir į Heišarhorniš į aflķšandi leiš meš um 90 m hękkun eftir og 1,4 km.

"Smį göngutśr ķ višbót" en breyttar forsendur žvķ žar bišu okkar ašrar ašstęšur en į hyrnunni... klakabönd, hörkufrost og vaxandi vindur sem lęsti okkur saman ķ einn hvķtrokinn hnapp meš frosiš en sigrihrósandi bros į andlitinu yfir aš gefast ekki upp...

Mynd frį Roar:

Gengiš var ķ noršur meš hamrana ķ hengiflugi į vinstri hönd og beljandi vindinn frį austri į hęgri hliš.

Stundum fannst manni mašur of nįlęgt brśninni til vesturs og fęrši sig nešar... en žaš var ekki aušvelt žar sem hįlkan var mikil og hvert skref įfram uppréttur var dżrmętt svo žaš var ekki beint ķ boši aš skoppa ašeins til hlišar aš vild nema detta eša renna ķ leišinni.

Žokan žykknaši og vindurinn jókst svo rįš var aš žétta hópinn og ganga sem einn mašur į tindinn.

Jón Gauti hóaši okkur saman og las okkur lķfsreglurnar meš vaxandi hrķmiš į göllum og gręjum...

Mynd frį Roar:

Undanfararnir aš renna saman viš umhverfiš... eins gott aš halda sér gangandi og ķ įreynslu svo viš breyttumst ekki ķ einn af žessum kyngimögnušu steinum sem viš vorum farin aš lķkjast sķfellt meir...

Var žaš svona sem tröllin breyttust ķ steina foršum daga... vešrušust viš landslagiš įn žess aš geta nokkra björg sér veitt?

Ólżsanlega falleg veröld vetrarins į sķšustu metrunum į Heišarhorniš.

Vindurinn nķsti og frostiš beit en mašur gleymdi sér ķ feguršinni og fannst mašur vera ķ undralandi ķsa...;


Ķ undralandi ķsa og fjalla

upp er klöngraš klettahjalla.
Erum
viš meš öllum mjalla
Heišarhornsins tind aš spjalla?


Hversu hįtt viš héldum okkur
hrķmuš tękin spuršum ótt.

H
endur, fętur, hefši nokkur
ķ
hörku frosti veriš rótt?

žjįlfari   

 

Halldóra Žórarins og Jón Ingi vaša snjóskafla milli ķsilagšra klettanna.

Žarna var nś bara gott aš hafa žó snjóskafl til aš stinga sér ofan ķ, žó žeir fęru stundum meš mann upp ķ klof.

 

Žolinmęši...
žrautsegja...
kyrrš og frišur...
sķbreytileiki...
stašfesta...
nįkvęmni...
vandvirkni...
fegurš...

...nįttśrunnar į hįlendinu sem lętur sig hafa žaš allan įrsins hring er okkur öllum til
eftirbreytni ķ daglegu lķfi...

Gefum ekki eftir, munum aš alltaf birtir af degi, slökum į ķ amstri dagsins, žreyjum žorrann meš žvķ aš ašlagast, verum samkvęm sjįlfum okkur, bętum sķfellt kunnįttuna, vöndum til verka og skörtum žannig okkar fegursta ķ hvaša sporum sem lķfiš bżšur okkur upp į.

Örn og Halldóra Įsgeirs klķfa sķšustu metrana į topp Heišarhorns ķ beljandi vindi og frosti svo vart mį sjį hvar er mašur og hvar er steinn...

Hvar er mašur, hvar er steinn?
Hverfast śt žvķ mišur.
Horniš skal upp og andinn  beinn!
En hvernig komast žau nišur?

žjįlfari               

 

Jón Ingi og Hrönn hafa įsamt Ķrisi Ósk gengiš į alla sex tindana frį upphafi og eiga mżmörg fjöll aš baki meš hópnum og į eigin vegum frį žvķ ķ vor...

Žau eru rétt aš byrja og fjöllin hérlendis og erlendis mega fara aš vara sig...

Žessi stašfesta žeirra įsamt Ķrisar Óskar er til fyrirmyndar og vonandi sem flestum til eftirbreytni...

Hśn veršlaunar meš forskoti į margan hįtt; meš vaxandi lķkamlegum styrk... rķkari reynslu ķ hvert sinn... betra valdi į ólķkum ašstęšum... auknu sjįlfstrausti... betri žekkingu į bśnaši... vķšsżnna sjónarhorni en nokkru sinni į sjįlfan sig og umhverfiš ķ vķšara samhengi en įšur.

Ef mašur horfir sķfellt į fjöllin ķ kring hvar sem mašur er staddur ķ veröldinni og langar upp... er mašur kominn į bragš sem er ķ forréttindaflokki.

Ef mašur horfir į hįlendiš aš sumri sem vetri, jafnt sól og blķšu sem snjó og žoku og mašur veit af fenginni reynslu hvernig žaš er nokkurn veginn aš vera žarna uppi viš žęr ašstęšur... žį er manni borgiš... ekkert getur komiš ķ veg fyrir aš mašur leggi sigursęll į hvaša fjall sem er glašur ķ bragši...

Smį pįsa ķ skjóli viš klettana meš toppinn fyrir ofan...

Ķ fyrsta skipti ķ tindferšunum var mašur óžolinmóšur eins og barn og fylgdist stöšugt meš hęšarmęlinum į gps-tękinu... hvenęr erum viš komin...?... er žetta ekki aš verša bśiš...?

Įhyggjur af nišurleišinni voru sömuleišis farnar aš slęšast aš...

Hvernig kęmumst viš nišur ķ žessari fljśgandi hįlku sem varla gaf okkur fęri upp į viš?

Gangan į toppinn var öšruvķsi en nokkru sinni...

Ekki ķ leirkenndum klettum Vķfilsfells...

sólargulum steinflķsum Móskaršahnśka...

žokuslęddu, lausu raušhrauni Ljósufjalla...

svörtum, loftkenndum vikri Heklu...

Hķfandi roknum snjóbrekkum Syšstu-Sślu...

...heldur helfrosnum klettum Heišarhorns  Skaršsheišinnar.

Komin į toppinn meš hrķmaš og skęlfrosiš bros į andliti... stiršnašir fingur viš myndatöku og ašra tilburši og sumum oršiš kalt. Snjóhengja fyrir framan okkur ķ hömrunum til noršurs en ekkert skyggni nema nokkra metra nišur.

Hér hélaši allt sem gat, mannleg tęki og manngerš tól.

Žaš var skrķtiš aš blikka smįm saman nķšžungum augnhįrum ķ klakaböndum... eša vera komin meš snjóskyggni sem augabrśnir... hrista "grżlukerti" ķ skegginu... vera meš frosiš skyggni į hettunni... haršstķfa vettlinga į höndum...

Mynd frį Jóni Gauta:

Į toppnum:

Kristķn Gunda, Gylfi Žór, Bįra, Örn, Halldóra Žórarins, Jón Ingi, Hrönn, Soffķa, Ķris Ósk, Roar, Halldóra Įsgeirs, Stefįn og Hjörleifur.

Samtals 5,7 km aš baki, hękkun upp į 964 m ķ 1.083 m hęš og 3:14 klst lišnar skv. gps žjįlfara.

Fleiri myndir fengust ekki śr myndavél žjįlfara sem fraus algerlega į toppnum eftir aš hafa barist héluš viš tökur fram aš žvķ.

Nišurleišin tók vel į og hófst meš smį hagléli sem stóš stutt yfir sem betur fer en fljśgandi hįlkan ķ bratta Heišarhornsins var veršugt verkefni.

Jón Gauti mundaši ķsexina sem aldrei fyrr, en var mun erfišara um vik žar sem nś var unniš nišur į viš. Um leiš og ašeins mżktist um var hoggiš meš hęlum eša tįm og fékk hann dygga ašstoš frį strįkunum.

Fyrsti kaflinn var žvķ mjög seinfarinn og kólnaši mönnum talsvert viš bišina ķ hverju skrefi meš vindinn ķ fangiš.

Žarna hefši hugsanlega veriš gott aš vera į broddum žó žaš hefši engan veginn veriš fyrirséš og eins hefši veriš forvitnilegt aš prófa mannbrodda į uppleišinni, en žaš eru fleiri tindar į dagskrį ķ vetur og viš prófum okkur įfram meš reynslunni.

Mynd frį Roar:

Fljótlega į žessari krefjandi nišurleiš varš óhapp sem fór betur en į horfšist, en žaš segir margt aš eingöngu nįlęgustu menn uršu vitni aš žessu, hinir voru uppteknir viš aš spora sig įfram ķ blindbylshįlkunni.

Halldóra Įsgeirs
rann nokkra metra nišur eftir snjófönninn og snarsnerist meš andlitiš ķ stafni en stöšvašist meš ašstoš Jóns Gauta og meš žvķ aš grķpa ķ grjót į klettasyllu.

Nešan hennar var 1 - 2 m fall ofan af syllunni og hįl brekkan žar undir...
 

Hér kemur frįsögn hennar af atburši žessum:

Žaš bar til tķšinda aš mér skrikaši fótur ķ haršfenni Heišarhornsins, ég datt beint į sitjandan žrįtt fyrir aš Jón Gauti vęri bśinn aš höggva spor ķ hjarniš.  En einhvern veginn tókst mér aš missa fótanna, hendast beint į magann og rann nišur snarbratta hlķšina.  En Jón Gauti var ekki seinn til, henti frį sér göngustafnum, stöšvaši žetta óvęnta skriš mitt og kom mér į réttan kjöl og inn į rétta braut aftur.

 Ég fékk alla andlega ašhlynningu, og hélt ég feršinni ótrauš įfram. Ég slapp algerlega ómeidd žannig aš skyndihjįlp var óžörf.  Göngustafur Jóns Gauta flaug ķ loftköstum nišur brekkuna og hvarf sjónum, en viti menn, hann beiš eiganda sķns nokkur hundruš metrum nešar og voru žar fagnašar fundir, greinilegt aš hvorugur getur įn hins veriš.

Takk , takk, fyrir frękilega björgun.
Dóra

Heišarhorniš hentis į
hélt ég ekki fęti
Fararstjóri til mķn sį
og bjargaši mér meš kęti
                

Halldóra mętti į ęfingu į Ślfarsfelliš žremur dögum sķšar, spręk og ęšrulaus aš vanda, engar kvartanir en žó fréttir af stóru mari hér og žar... sem betur fer fór žó ekki verr en žaš.

.

Stefįn aš borša nesti ķ smį pįsu žegar erfišasta kafla nišurleišarinnar var lokiš.

Nestiš var hart og hįlf frosiš og flestum oršiš kalt eftir hęgan göngukafla.

Fingur stiršir af kulda og best aš klęša sig ekki śr ef mašur kom žvķ viš ķ nestistķmanum.

Jón Gauti var meš smį leikfimięfingu žarna įšur en lagt var aftur af staš til aš fį hita ķ menn og liška stiršaša skrokka.

 

Sjį mį į Stefįni hvernig fötin hrķmušust og andlitiš bast klakaböndum eins og vel hefur veriš minnst ķ žessari frįsögn.

 

Smįm saman skįnaši fęršin eftir žvķ sem nešar dró og viš gengum svo ķ vešurblķšunni sķšustu kķlómetrana meš sama śtsżniš til sušurs og um morguninn en mun hlżrra.

Tśrinn skilaši 10,7 km ķ heildina į 5:26 klst sem var vel af sér vikiš mišaš viš ašstęšur. Ķ góšu fęri hefšum viš veriš mun fljótar aš žessu svo įkvešiš er hér meš aš ganga žessa leiš aftur sumariš 2008.

Enn eitt rķkulegt innleggiš var komiš ķ reynslubankann af eftirminnilegri fjallgöngu viš erfišar vetrarašstęšur og voru andstęšurnar miklar žar sem vešurblķša var nešar hlķša en vart mannhelt į toppnum. Žennan dag var žvķ sannarlega gengiš śr einum heiminum ķ annan į žennan galdrafengna hįtt ķslenskra fjalla ķ boši óbyggšanna!

 

  

Viš erum į toppnum... hvar ert žś?
www.toppfarar.is


Toppfarar ehf - Višarrima 52 - 112 Reykjavķk - Kt: 581007-2210 - Sķmi: +354-867-4000 / -899-8185 / -588-5277 - Netfang: bara(hjį)toppfarar.is
Copyright: Höfundarréttur: Bįra Agnes Ketilsdóttir